« چن » آمده است و به معنى زن و زندگى است . پس سوزن روى هم به معنى « نور زندگى » است . در واقع هم مىتوان پنداشت كه وقتى « سوزن » اختراع شد زندگانى انسان روشن گرديد و از اختراع بيل و سوزن ، كه يكى ، تن را پوشاند و ديگرى شكم را سير كرد ، زندگانى آدمى سر و صورت يافت و به همين دليل هم نام محل زيست قرار مىگيرد . سولار - سور سولك Sulak سولك با اضافهء عليا و سفلى نام دو ديه است در دهستان وردشت از شهرستان سميرم . براى اين دو ديه در سال 1345 جمعا 77 نفر جمعيت قيد كرده‌اند . « 1 » در واژهء سميرم ما به تفصيل بسيار دربارهء جامعه‌شناسى آن توضيح داده‌ايم و همچنين واژهء سميرم را نيز به تفصيل تقطيع كرده و جزئيات آن را از نظر گذرانده‌ايم در اينجا فقط به تقطيع و پيدا كردن معناى نام اين ديه كه بيشتر موردنظر ما است مىپردازيم . واژه‌شناسى : سولك ، آشكار است كه همان واژهء « سورك » است چون‌كه « ر » و « ل » در پهلوى علامت واحد دارند و « سور » معناى جشن به انضمام « كاف » تصغير به صورت « سورك » بر امكنهء بسيار زيادى در سرتاسر ايران نهاده شده است . از جمله سورك ( ايرانشهر ، بهشهر ، چاه‌بهار ، سارى ، شهركرد ، يزد و غيره و غيره ) . ايرانيانى كه به جشن و شادى علاقه داشته‌اند ، طبيعى است كه نام « سور » را بر محل اقامت و زيستگاه خود بگذارند و به صورت سولك يعنى با تبديل تلفظ « ر » به « ل » هم به همين صورت در اطراف ايران نام امكنهء بسيار قرار گرفته به صورت سول ( ايرانشهر ، چاه‌بهار ) و به صورت سولا ( معادل « سول + آو » ) و سولاب و سولان و سولار و سوله‌در كه در همهء اينها « سول » برابر با « سور » است و همه به معناى همان سور و جشن و شادى است . به‌صورت سولك هم ديهى در اروميه داريم . بنابراين سولك حاضر ما در سميرم درست همان « سورك » است كه به حكم علاقهء ايرانيان به سور و شادى بر اين محل هم گذاشته شده است .

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 50 .